
معدنی ها /فائزه پناهی؛ شرکت ملی صنایع مس ایران از ثبت رکورد ۵۵۰ هزار متر حفاری اکتشافی، افزایش منابع زمینشناسی به ۲۲.۳ میلیارد تن و حفر عمیقترین گمانه اکتشافی کشور در معدن میدوک خبر داده است؛ آماری که در نگاه اول تنها یک موفقیت فنی و اکتشافی به نظر میرسد، اما شاید پیام مهمتری را در خود پنهان کرده باشد.
امروز بسیاری از تحلیلگران مس را «نفت قرن بیستویکم» میدانند. فلزی که بدون آن نه خودروهای برقی ساخته میشوند، نه شبکههای انتقال برق توسعه مییابند و نه مراکز داده عظیم هوش مصنوعی امکان فعالیت دارند. جهان برای گذار انرژی و توسعه فناوری به مس بیشتری نیاز دارد؛ درحالیکه عیار بسیاری از معادن بزرگ دنیا در حال کاهش است و کشف ذخایر جدید روزبهروز دشوارتر میشود.
در چنین شرایطی، افزایش منابع زمینشناسی مس ایران به بیش از ۲۲ میلیارد تن یک خبر معمولی نیست. بهویژه آنکه گمانه ۲۲۰۰ متری میدوک نشان میدهد کمربند مس ایران هنوز در اعماق ناشناختهای امتداد دارد و احتمالاً ظرفیتهای کشفنشده بیشتری در دل خود پنهان کرده است.
اما درست در همین نقطه، یک پرسش مهم مطرح میشود:در حالی که ما از رکوردهای اکتشافی سخن میگوییم، رقابت جهانی مس دیگر صرفاً بر سر کشف ذخایر نیست. شرکتهای بزرگ معدنی جهان امروز بر سر سرعت توسعه معادن، دسترسی به آب و برق، فناوری فرآوری و تکمیل زنجیره ارزش رقابت میکنند. به بیان دیگر، ارزش یک معدن دیگر فقط با میزان ذخیره آن سنجیده نمیشود؛ بلکه با سرعت تبدیل آن ذخیره به محصول و ثروت اندازهگیری میشود.
شاید بزرگترین خطر برای کشورهای دارای منابع معدنی نیز همین باشد؛ اینکه تصور کنند داشتن ذخیره بهتنهایی یک مزیت اقتصادی است. در حالی که تاریخ بارها نشان داده فاصله میان «داشتن منابع» و «خلق ثروت از منابع» میتواند بسیار طولانی باشد.
گزارش اخیر شرکت ملی مس از یک جهت امیدوارکننده است؛ زیرا نشان میدهد کمربند مس ایران هنوز ظرفیت شگفتزده کردن زمینشناسان را دارد. اما از جهت دیگر یک هشدار نیز در خود نهفته است. جهان برای نفت قرن بیستویکم آماده میشود و پرسش اینجاست که آیا ما نیز همزمان با کشف این ثروت، برای بهرهبرداری از آن آماده میشویم یا همچنان سرعت کشف ذخایر از سرعت تبدیل آنها به ارزش اقتصادی بیشتر خواهد بود؟
شاید پاسخ این سؤال، مهمتر از تمام رکوردهای حفاری ثبتشده باشد.
| لینک مطلب: | http://madaniha.ir/News/236989.html |