بلوچستان بار دیگر با کشف ۸ درصد از ذخایر مس کشور، تیتر اول اخبار معدنی شد. اما آیا این «طلای سرخ» میتواند گرد محرومیت را از چهرهی این استان بشوید؟ واقعیت این است که معدن بهتنهایی معجزه نمیکند؛ معجزه زمانی رخ میدهد که سیاستگذار، جاده و مدرسه و کارخانه را همپای دکلهای حفاری به منطقه ببرد.
معدنی ها /فائزه پناهی؛ کشف ۸ درصد از ذخایر جدید مس ایران در قلب بلوچستان، فراتر از یک رکورد معدنی، یک آزمون بزرگ برای عدالتِ توسعه در ایران است. خاکِ تشنهی بلوچستان اکنون روی گنجی ایستاده که میتواند آیندهی این منطقه را زیر و رو کند، اما تاریخِ استخراج در ایران یک هشدار جدی با خود دارد: فاصله میان «ثروت زیر زمین» و «سفرهی روی زمین» گاهی به عمقِ خودِ معدن است.
امروز مس دیگر یک فلز معمولی نیست؛ «نبضِ صنعت» و قطبنمای فناوریهای آینده از خودروهای برقی تا انرژیهای پاک است. اما پرسش حیاتی اینجاست: آیا بلوچستان قرار است صرفاً تأمینکنندهی مادهی خام باشد و ارزشافزوده و اشتغالش به جای دیگر کوچ کند؟ یا این بار قرار است زنجیرهی ارزش، از استخراج تا تولید محصول نهایی، در همین خاک ریشه بدواند؟
اگر این کشف بزرگ با سرمایهگذاری در زیرساخت، آموزش تخصصی جوانان بلوچ و ایجاد صنایع پاییندستی همراه نشود، این ذخایر عظیم تنها به عددی در گزارشهای سالانه تبدیل خواهند شد. توسعهی واقعی زمانی رخ میدهد که صدای چرخش چرخهای صنعت مس، در زندگی و معیشت مردم محلی طنینانداز شود. معدن بدون توسعهی انسانی، چیزی جز «خالی کردن زمین» نیست؛ بلوچستان امروز به «توسعه» نیاز دارد، نه فقط «استخراج».
مخاطبین عزیز پایگاه خبری–تحلیلی "معدنیها"؛ شما میتوانید از دایرکت پیج اینستاگرام "معدنیها" به آدرس madanihanews برای ارائه نقطه نظرات، پیشنهادها، انتقادها و سایر پیامهای خود با ما در ارتباط باشید.