در صورت تداوم اختلال، افت دمای حمام الکترولیت و انجماد تدریجی آن می‌تواند دیگ را از شرایط عملیاتی پایدار خارج کند. در چنین وضعیتی، بازگرداندن سلول به مدار صرفاً به رفع نقص اتصال برق محدود نیست و ممکن است به آماده‌سازی مجدد، اصلاح شرایط حرارتی، تعمیرات و عملیات راه‌اندازی نیاز داشته باشد. همین پیچیدگی، زمان و هزینه بازگشت دیگ‌های احیا به مدار تولید را افزایش می‌دهد.

از منظر اقتصادی، پیامد این اتفاق به هزینه ۳۶۰۰ میلیارد ریالی راه‌اندازی مجدد محدود نمی‌شود. خروج بخشی از دیگ‌ها از مدار، ظرفیت تولید در دسترس را کاهش می‌دهد و می‌تواند فاصله میان تولید واقعی و برنامه پیش‌بینی‌شده را افزایش دهد. در صنعتی که برق سهم قابل‌توجهی از بهای تمام‌شده محصول را به خود اختصاص می‌دهد، کاهش بهره‌برداری از ظرفیت نصب‌شده همچنین می‌تواند هزینه‌های ثابت به ازای هر تن محصول را بالا ببرد و بر حاشیه سود عملیاتی فشار وارد کند.

کاهش پیش‌بینی فروش سال مالی ۱۴۰۵ نیز نشان می‌دهد اثر این اختلال در برآوردهای اقتصادی شرکت منعکس شده است. با این حال، ارزیابی دقیق خسارت به اطلاعات بیشتری نیاز دارد؛ از جمله تعداد دیگ‌های خارج‌شده از مدار، ظرفیت تولید ازدست‌رفته و زمان‌بندی بازگشت آنها به چرخه تولید.

در کنار هزینه‌های مستقیم و افت ظرفیت، مسئله مهم‌تر به قابلیت اطمینان زیرساخت‌های الکتریکی خط احیای شماره ۶ بازمی‌گردد. در خطوط تولید آلومینیوم، کیفیت اتصالات جریان بالا، تجهیزات انتقال جریان، سیستم‌های حفاظتی و پایش مستمر پارامترهای الکتریکی، نقش تعیین‌کننده‌ای در پایداری تولید دارند. بنابراین، مشخص شدن منشأ اختلال و اینکه مشکل به طراحی، اجرای اتصالات، تجهیزات یا شرایط بهره‌برداری مربوط بوده، برای جلوگیری از تکرار چنین رخدادهایی ضروری است.

در نهایت، مسئله ایرالکو تنها پرداخت صورت‌حساب ۳۶۰۰ میلیارد ریالی نیست؛ پرسش اصلی این است که چرا بخشی از زیرساخت الکتریکی خط جدید احیا با اختلال مواجه شده و هزینه واقعی این اتفاق، با احتساب تولید ازدست‌رفته و تأخیر در بازگشت ظرفیت، تا چه اندازه افزایش خواهد یافت؟

 

مخاطبین عزیز پایگاه خبری–تحلیلی "معدنی‌ها"؛ شما می‌توانید از دایرکت پیج اینستاگرام "معدنی‌ها" به آدرس madanihanews برای ارائه نقطه نظرات، پیشنهادها، انتقادها و سایر پیام‌های خود با ما در ارتباط باشید.