
معدنی ها /فائزه پناهی؛ اسکوندیدا، بزرگترین معدن مس جهان، با چند راهبندان مقطعی دچار اختلال در تردد و جابهجایی شیفتها میشود و همین کافی است تا بازار جهانی مس دوباره به فاز نگرانی برگردد؛ این یعنی امنیت عرضه، حتی در بزرگترین پروژههای معدنی دنیا، بیش از آنکه تابع ذخیره و فناوری باشد، تابع حکمرانی، نیروی کار و مسیرهای لجستیک است.
نکته اینجاست که در جهانی که مس به فلز کلیدی گذار انرژی، خودروهای برقی و زیرساختهای دیجیتال تبدیل شده، هر اختلال کوچک در عرضه، اثر بزرگ قیمتی و ژئوپلیتیکی دارد و حالا شیلی این را میداند، بازار جهانی میداند؛ اما سؤال اینجاست آیا ایران میداند؟
در واقع ایران با وجود ذخایر قابلتوجه مس، هنوز نتوانسته جایگاهی متناسب با ظرفیت خود در بازار جهانی پیدا کند و دلیلش نه کمبود ذخیره است، نه نبود نیروی انسانی؛ بلکه همان حلقهای است که حالا در شیلی هم ترک برداشته:ضعف در مدیریت روابط کار، پیمانکاران، لجستیک و اعتماد نهادی.
و حالا مهمتر این که آنچه امروز در شیلی رخ داده، نسخه کنترلشده بحرانی است که ایران سالهاست به شکل مزمن با آن دستوپنجه نرم میکند.
موضوع اما درس گرفتن از برخی خبرها هر چند نوع محلی آنهاست؛ به نظر میرسد ایران اگر نتواند:
روابط کار و پیمانکاری را شفاف کند
مسیرهای صادراتی امن و پایدار بسازد
و سیاستگذاری معدنی را از تصمیمات مقطعی جدا کند
نهتنها از این فرصتها بهره نمیبرد، بلکه در شوکهای بعدی بازار جهانی، بیش از پیش به حاشیه رانده میشود.
مسدود شدن یک جاده در شمال شیلی، فقط خبر اعتصاب نیست؛ این یک یادآوری تلخ است که امنیت تولید و صادرات، قبل از هر چیز یک مسأله حکمرانی است و حالا ایران اگر میخواهد در عصر رقابت بر سر فلزات استراتژیک، بازیگر باشد نه تماشاگر، باید قبل از آنکه جادههایش بسته شود، ساختارهایش را باز کند./minning.com
| لینک مطلب: | http://madaniha.ir/News/236104.html |