صنعت معدن آمریکا در آستانه ۲۰۲۶ نه در نقطه جهش، بلکه در لحظه مواجهه با واقعیت ایستاده است؛ واقعیتی که نشان میدهد سه دهه سیاستهای محدودکننده، مقررات محیطزیستی فرساینده و بیتوجهی به زنجیره فرآوری، این کشور را از یک بازیگر معدنی اثرگذار به مصرفکنندهای وابسته بدل کرده است و حالا بازگشت احتمالی آمریکا به صحنه جهانی معدن، نه سریع خواهد بود و نه کمهزینه؛ بلکه فرآیندی تدریجی و پرریسک است.
معدنی ها /فائزه پناهی؛صنعت معدن آمریکا در آستانه ۲۰۲۶ نه در نقطه جهش، بلکه در لحظه مواجهه با واقعیت ایستاده است؛ واقعیتی که نشان میدهد سه دهه سیاستهای محدودکننده، مقررات محیطزیستی فرساینده و بیتوجهی به زنجیره فرآوری، این کشور را از یک بازیگر معدنی اثرگذار به مصرفکنندهای وابسته بدل کرده است و حالا بازگشت احتمالی آمریکا به صحنه جهانی معدن، نه سریع خواهد بود و نه کمهزینه؛ بلکه فرآیندی تدریجی و پرریسک است.
فرمانهای اجرایی صادرشده در ۲۰۲۵، از جمله دستوراتی برای تسریع صدور مجوزها، آزادسازی اراضی و توسعه فرآوری داخلی، سیگنال روشنی از تغییر نگاه واشنگتن به مواد معدنی حیاتی ارسال کردهاند. این سیاستها در صورت دوام در برابر چالشهای حقوقی میتوانند زمان پروژهها را کوتاه کرده و بخشی از ریسک سرمایهگذاری را کاهش دهند، اما هنوز فاصله زیادی میان نیت سیاسی و نتیجه عملی وجود دارد.
همزمان، محدود شدن دامنه ارزیابیهای محیطزیستی پس از رأی اخیر دیوان عالی آمریکا، مسیر جدیدی برای تسریع پروژههای معدنی باز کرده است. با این حال، تهدید دعاوی قضایی همچنان پابرجاست و بدون قوانین مکمل، هر پروژه میتواند سالها در پیچوخم دادگاهها متوقف شود. از سوی دیگر، تأمین مالی بزرگترین گلوگاه باقی مانده؛ بسیاری از پروژههای مواد معدنی حیاتی بدون تضمینهای دولتی برای سرمایه خصوصی جذاب نیستند.
بیشترین آسیبپذیری آمریکا در حوزه عناصر نادر خاکی آشکار است؛ جایی که وابستگی به چین نهتنها اقتصادی، بلکه امنیتی است؛ چین با استراتژی بلندمدت، فرآوری و بازار این مواد را در اختیار گرفته و با هزینههای بالا، بازارهای کوچک و سابقه دستکاری قیمت، فضای سرمایهگذاری را برای رقبا تنگ کرده است. نتیجه، ناگزیر شدن دولت آمریکا به ورود مستقیمتر به بازار و گسترش مدلهای سرمایهگذاری عمومی خصوصی است.
در پس همه این تحولات، بحران خاموش کمبود نیروی انسانی قرار دارد؛ زیرساخت آموزشی و پژوهشی معدن در آمریکا تحلیل رفته و فاصله دانشی با رقبایی مانند چین بهسرعت در حال افزایش است. بدون بازسازی سرمایه انسانی و احیای پژوهشهای معدنی، هیچ سیاست صنعتی پایداری شکل نخواهد گرفت.
در مجموع، ۲۰۲۶ میتواند سال بازتنظیم نقش جهانی معدنکاری آمریکا باشد؛ نه بازگشت به سلطه گذشته، بلکه تلاشی دیرهنگام برای کاهش وابستگیهای راهبردی. موفقیت این مسیر به قانونگذاری پایدار، سرمایهگذاری هدفمند و احیای دانش فنی گره خورده است؛ در غیر این صورت، تغییرات اخیر تنها در حد شعار باقی خواهند ماند./
mining
مخاطبین عزیز پایگاه خبری–تحلیلی "معدنیها"؛ شما میتوانید از دایرکت پیج اینستاگرام "معدنیها" به آدرس madanihanews برای ارائه نقطه نظرات، پیشنهادها، انتقادها و سایر پیامهای خود با ما در ارتباط باشید.
