واردات ۶۵۰ میلیون دلاری فولاد؟ / تناقض آشکار با ظرفیت‌های خالی تولید داخل

بر اساس این گزارش، اگرچه واردات محصولات فولادی از نظر حجم ۴۲ درصد و از نظر ارزش ۳۶ درصد کاهش یافته، اما همچنان بیش از ۹۳ درصد واردات فولاد به ورق‌های فولادی اختصاص دارد؛ محصولی که اتفاقاً در آن، کشور با ظرفیت‌های بلااستفاده قابل‌توجه مواجه است.

اما نکته مهم اینجاست که طبق آمار رسمی، بیش از ۵۵ درصد ظرفیت تولید ورق سرد و حدود ۷۰ درصد ظرفیت ورق گالوانیزه کشور خالی است؛ این بدان معناست که بخش قابل‌توجهی از نیاز بازار داخلی، بالقوه امکان تأمین از مسیر تولید داخل را دارد و با این حال، در هشت‌ماهه امسال نزدیک به ۶۰۰ میلیون دلار ورق فولادی وارد کشور شده؛ وارداتی که ضرورت و توجیه آن، دست‌کم از منظر فنی و ظرفیت تولید، محل تردید جدی است.

این وضعیت نه‌تنها به تضعیف تولیدکنندگان داخلی می‌انجامد، بلکه زنجیره‌ای از پیامدهای منفی همچون کاهش بهره‌وری سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده، افت اشتغال صنعتی و تشدید رکود در صنایع پایین‌دستی فولاد را به دنبال دارد.

از سویی دیگر در شرایطی که خطر دامپینگ فولاد از سوی کشورهایی مانند چین و روسیه همچنان پابرجاست، تداوم واردات ورق فولادی بدون اعمال سیاست‌های کنترلی مؤثر، می‌تواند بازار داخلی را به شدت آسیب‌پذیر کند؛ تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که ورود محصولات ارزان‌قیمت خارجی، اگرچه ممکن است در کوتاه‌مدت به تعدیل قیمت‌ها کمک کند، اما در میان‌مدت و بلندمدت به خروج تولیدکنندگان داخلی از بازار و وابستگی ساختاری منجر خواهد شد.

نهایتا این که هر چند کاهش واردات فولاد در سال ۱۴۰۴ را می‌توان گامی مثبت دانست، اما ۶۵۰ میلیون دلار واردات محصولات فولادی، عمدتاً ورق، در سایه ظرفیت‌های خالی داخلی زنگ خطری جدی برای صنعت فولاد کشور است. تداوم این روند، بدون بازنگری در سیاست‌های تعرفه‌ای، کنترلی و حمایتی، می‌تواند به تضعیف یکی از پیشران‌های اصلی صنعت کشور منجر شود. اکنون بیش از هر زمان دیگری، هوشیاری سیاست‌گذاران در صیانت از تولید داخل ضروری است؛ هوشیاری‌ای که باید از سطح آمار فراتر رفته و به تصمیمات عملی و مؤثر منتهی شود.

 

مخاطبین عزیز پایگاه خبری–تحلیلی "معدنی‌ها"؛ شما می‌توانید از دایرکت پیج اینستاگرام "معدنی‌ها" به آدرس madanihanews برای ارائه نقطه نظرات، پیشنهادها، انتقادها و سایر پیام‌های خود با ما در ارتباط باشید.