معدنی ها /فائزه پناهی؛ واقعیت این است که صنعت و تولید ایران در نقطه حساسی ایستاده؛ نه فقط بهدلیل فشارهای خارجی و شرایط اقتصادی، بلکه بهدلیل ضعف تصمیمسازی و ناکارآمدی در مهمترین وزارت اقتصادی کشور؛ وزارت صنعت، معدن و تجارت؛ وزارتخانهای که باید موتور محرک تولید باشد، امروز متهم است به سنگینتر کردن مسیر تولید و افزایش موانع به جای رفع آنها.
در واقع وقتی نایبرئیس کمیسیون اصل نود مجلس به صراحت میگوید وضعیت تولید خوب نیست و بخش عمده آن به عملکرد وزارت صمت بازمیگردد»، این فقط یک انتقاد سیاسی نیست؛ نشانه بحران اعتماد تولیدکنندگان به سیاستگذار صنعتی است. تولیدکنندگان به سراغ مجلس میروند، گلایه دارند، ضعف تصمیمگیری، ناهماهنگی سیاستها، بروکراسی پیچیده، مقرراتگذاری خلقالساعه و نبود اراده جدی برای حمایت واقعی از تولید را مطرح میکنند.
حالا اتابک در شرایطی بر صندلی وزارت نشسته که این وزارتخانه باید همزمان در چند جبهه بجنگد: تثبیت تولید، حمایت از ساخت داخل، مدیریت واردات هدفمند، ایجاد ثبات مقرراتی، تأمین نقدینگی و رفع موانع ساختاری. اما روایت فعالان اقتصادی چیز دیگری است؛ به جای کاهش فشار، محدودیتها بیشتر شده، مسیر تولید سختتر شده و در برخی موارد حتی موانع جدیدی خلق شده است؛ این یعنی سیاستگذاری نه تنها تسهیلگر نبوده، بلکه گاهی خود تبدیل به مشکل شده است.
یکی از نشانههای خطرناک این وضعیت، تغییر رفتار تولیدکنندگان است. وقتی بنگاههایی که روزی ۷۰ درصد تولید داخلی داشتند، امروز ترجیح میدهند به سمت واردات قطعه و تجارت بروند، این یعنی تولید داخلی دیگر صرفه اقتصادی ندارد؛ یعنی نظام حمایتی و سیاست صنعتی نتوانسته تولید را رقابتی نگه دارد؛ یعنی ساخت داخل از مزیت به حاشیه رانده شده است. این تغییر رفتار یک هشدار جدی برای هر وزیر صنعتی است.
اکنون موضوع به سطح تصمیم سیاسی رسیده است. مجلس صریح میگوید یا دولت برای ترمیم کابینه و اصلاح مدیریت صمت اقدام کند یا پارلمان ناچار است از ابزار نظارتی خود استفاده کند. تعیین ضربالاجل یکهفتهای هم نشانه آن است که صبر مجلس رو به پایان است و جای مانور محدود شده است.
اینکه سرنوشت اتابک چه خواهد شد، تصمیم دولت چه خواهد بود و آیا مجلس وارد فاز اقدام میشود یا نه، موضوعی است که بهزودی مشخص خواهد شد؛ اما یک حقیقت روشن است:
صنعت ایران تاب مدیریتهای مردد و سیاستهای آزمونوخطا را ندارد. تولید امروز بیش از هر چیز به اقتدار مدیریتی، ثبات تصمیم، سیاستگذاری هوشمند و وزارتخانهای نیاز دارد که نه در شعار، بلکه در عمل مدافع تولید باشد. اگر این اصلاح بهموقع انجام نشود، هزینه آن را نه یک وزیر، بلکه اقتصاد ملی خواهد پرداخت.
مخاطبین عزیز پایگاه خبری–تحلیلی "معدنیها"؛ شما میتوانید از دایرکت پیج اینستاگرام "معدنیها" به آدرس madanihanews برای ارائه نقطه نظرات، پیشنهادها، انتقادها و سایر پیامهای خود با ما در ارتباط باشید.
